Technologia na oczyszczalni ścieków Zagórze

Oczyszczalnia Zagórze - Stan istniejący

    

reaktory zagorze

Ilość ścieków jakie może oczyszczać oczyszczalnia ścieków Zagórze zgodnie z obowiązującym pozwoleniem wodnoprawnym:

 - średnia ilość ścieków Q śrd = 2 000 m3/d,
 - maksymalna ilość ścieków Q maxh = 200 m3/h.

Ścieki surowe dopływają do oczyszczalni istniejącym kanałem grawitacyjnym K600. Skratki usuwane są na sicie o oczkach  5 mm, a następnie odwadniane i usuwane za pomocą przenośnika ślimakowego do kontenera. Następnie ścieki wpływają do komory piaskownika, gdzie piasek ze ścieków usuwany jest do płuczki piasku i dalej za pomocą przenośnika ślimakowego transportowany do kontenera.

 

Pozbawione skratek i piasku ścieki dopływają następnie do pompowni, skąd przepompowywane są do komory rozdzielczej ścieków. Stąd płyną do dwóch równorzędnych ciągów technologicznych A i B, w których zachodzą procesy usuwania związków biogennych oraz utleniania węgla organicznego. Każdy z ciągów składa się z:
  -   reaktora radialnego, w którym wydzielone zostały: komora defosfatacji oraz komora denitryfikacji,
  -   reaktora biologicznego, w którym wydzielono strefę naprzemienną (mogącą pełnić funkcję strefy denitryfikacji i nitryfikacji) oraz strefę nitryfikacji,
  -   osadnika wtórnego.

W reaktorze defosfatacji ścieki surowe mieszane są z osadem czynnym, a dzięki warunkom beztlenowym zachodzi w nim pierwszy etap usuwania związków fosforu ze ścieków.

komory zagorze

Zadaniem reaktora denitryfikacji jest rozkład azotu azotanowego do wolnego azotu i tlenu. Proces ten prowadzony jest przez heterotroficzne bakterie denitryfikacyjne przy braku podaży tlenu w warunkach, gdy ilość węgla organicznego (BZT5) nie jest limitowana – stąd umieszczenie reaktorów denitryfikacji przed reaktorem nitryfikacji. Poziom tlenu w reaktorach denitryfikacji nie może przekroczyć 0,5 gO2/m3. Dzięki pompom recyrkulacji, do reaktorów denitryfikacji doprowadzana jest recyrkulacja wewnętrzna ścieków z osadem czynnym, która zawraca do nich azot azotanowy powstający w komorze nitryfikacji. Stopień recyrkulacji jest regulowany automatycznie na podstawie ciągłego pomiaru potencjału redox w komorach denitryfikacji.

 

 reaktr biologiczny zagorzeW reaktorach biologicznych wydzielono dwie odrębne strefy. Pierwsza – mniejsza - strefa naprzemienna, dzięki zabudowanym rusztom napowietrzającym, mieszadle oraz możliwości doprowadzenia recyrkulacji wewnętrznej może pracować w zależności od potrzeb jako strefa nitryfikacji lub jako strefa denitryfikacji. Druga – większa – strefa nitryfikacji, jest stale napowietrzana za pomocą zabudowanych rusztów z dyskami membranowymi.

 

 


Proces oczyszczania ścieków w tej strefie polega na utlenianiu węgla organicznego oraz nitryfikacji czyli utlenianiu azotu amonowego obecnego w ściekach surowych oraz powstałego w procesie amonifikacji związków organicznych w ściekach do azotynów i azotanów. Proces nitryfikacji prowadzą bakterie tlenowe, autotroficzne (samożywne): Nitrosomonas i Nitrobacter.
Do prowadzenia procesu nitryfikacji niezbędna jest kontrola stężenia tlenu w obu reaktorach, którego stężenie nie powinno być niższe 1,5÷2,0 gO2/m3. W tym celu w każdym z reaktorów nitryfikacyjnych w połowie ich długości zainstalowana jest sonda tlenowa, która niezależnie steruje poprzez falowniki pracą dmuchaw przynależnych do danego reaktora biologicznego, dostarczających do komór z osadem czynnym sprężone powietrze, z którego bakterie czerpią tlen. W stacji dmuchaw zabudowanych jest 6 dmuchaw – po 3 dmuchawy na każdy reaktor. Na końcu obu reaktorów biologicznych zainstalowano wspomniane wcześniej pompy zatapialne do ścieków, za pomocą których ścieki wraz z osadem czynnym z końca strefy nitryfikacyjnej recyrkulowane są do komór denitryfikacji. Stopień recyrkulacji wewnętrznej (ścieków) wynosi od 100 do 300%. Wielkość recyrkulacji – wydajność pomp recyrkulacji, sterowana za pomocą przemienników częstotliwości od stacjonarnego pomiaru redox w strefach denitryfikacji.

Do każdego reaktora doprowadzony jest ponadto przewód, którym może być dawkowany koagulant ze stacji chemikaliów w celu symultanicznego strącania fosforu, który jest blokowany przez ten koagulant w kłaczku osadu czynnego i jest jego „obciążnikiem” - wspomaga więc proces sedymentacji osadu w osadnikach wtórnych.

osadnik zagorze

Z reaktorów nitryfikacji ścieki dopływają do osadników wtórnych (aktualnie eksploatowany jest jeden osadnik, drugi pełni funkcję osadnika awaryjnego), z których oczyszczone ścieki odprowadzane są do odbiornika - Rowu Mortimerowskiego.

Osad z osadników wtórnych częściowo zawracany jest do układu technologicznego (osad recyrkulowany), natomiast część osadu (osad nadmierny) jest kierowana do jednej dwóch zamkniętych komór fermentacyjnych A lub B gdzie podlega procesowi fermentacji mezofilowej w temperaturze 38-40°C. Biogaz ujmowany na komorze fermentacyjnej jest odwodniany (poprzez zabudowane na sieci biogazu odwadniacze) i podczyszczany w odsiarczalni, a następnie magazynowany w zbiorniku biogazu. Biogaz wykorzystywany jest do produkcji energii cieplnej poprzez spalanie w kotle. Wytworzone ciepło wykorzystywane jest do podgrzewania osadu w wymiennikach ciepła, służących do utrzymania odpowiedniej temperatury procesu fermentacji. Urządzenia do ogrzewania i mieszania zawartości komór fermentacyjnych zlokalizowano w maszynowni. Ewentualna nadwyżka produkowanego biogazu spalana jest w pochodni biogazu.

 pompownia zagorzePrzefermentowany osad kierowany jest następnie do stacji odwadniania osadu. w której zabudowano jedną prasę filtracyjno-taśmową, po odwodnieniu osad dodatkowo jest dosuszany na poletku osadowym.

Ponadto przy kanale wylotowym ścieków oczyszczonych zabudowana jest pompownia wody technologicznej wykorzystująca ścieki oczyszczone do zasilania prasy filtracyjno-taśmowej w wodę technologiczną.

Oczyszczalnia ścieków Zagórze posiada system wizualizacji oparty na oprogramowaniu ASIX.  Poza standardową wizualizacją i sterowaniem, system realizuje efektywną archiwizację danych, raportowanie, sporządzanie graficznych trendów, zarządzenie alarmami czy wizualizację poprzez Internet dzięki czemu Dyspozytor znajdujący się na oczyszczalni ścieków Radocha również ma możliwość podglądu na stany pracy urządzeń oczyszczalni Zagórze.

 


Efekt pracy oczyszczalni ścieków Zagórze


Oczyszczalnia ścieków Zagórze spełnia wymagania posiadanego pozwolenia wodno prawnego WŚR.III.6341.9.2011.EŁ z dnia 14.07.2011 r.

tabela zagorze2017

Laboratorium

Informacje ogólne

    

PCALaboratorium Sosnowieckich Wodociągów Spółka Akcyjna świadczy usługi w zakresie badań fizykochemicznych wody, ścieków i osadów na potrzeby wewnętrzne Spółki oraz dla Klientów zewnętrznych.

Priorytetowym zadaniem dla Laboratorium jest ciągły monitoring efektywności działania oczyszczalni ścieków. Mając na uwadze wymagania i dobro naszych Klientów, Laboratorium dąży do zapewnienia najwyższej jakości oferowanych przez siebie usług, oraz traktowania Klientów w sposób gwarantujący ich pełne zadowolenie.

Dlatego Laboratorium potwierdziło swoje kompetencje zakresie części metod badawczych oraz wdrożenia systemu zarządzania zgodnego z PN-EN ISO/IEC 17025:2005 przez uzyskanie certyfikatu akredytacji Polskiego Centrum Akredytacji.

 


Adres Laboratorium:

Laboratorium Sosnowieckich Wodociągów Spółka Akcyjna
ul. Ostrogórska 43,
budynek administracyjno-socjalny Oczyszczalni "Radocha II",
41-200 Sosnowiec

Tel. 32 292 55 90-92 wew. 365, 370,
Fax 32 292 46 38
e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

 

Zakres akredytacji laboratorium

Kliknij tutaj aby pobrać aktualny zakres akredytacji laboratorium ze strony PCA
 

Cennik usług laboratoryjnych   

Kliknij tutaj aby pobrać aktualny cennik usług laboratoryjnych oraz opis sposobu zlecania badań

 

Zlecenie wykonania badań

Kliknij tutaj aby pobrać formularz F8-02 - Zlecenie wykonania badań (pdf)

Kliknij tutaj aby pobrać formularz F8-02 - Zlecenie wykonania badań (doc)

Ankieta

W celu uzyskania informacji o satysfakcji naszych Klientów ze współpracy z Laboratorium oraz doskonalenia systemu zarządzania, udostępniamy ankietę.

Ankieta stanowi ocenę działalności Laboratorium.
Wyniki oceny posłuży do podniesienia jakości świadczonych usług.

Uprzejmie prosimy o wypełnienie ankiety i przesłanie jej na adres Laboratorium.

Kliknij tutaj, aby pobrać ankietę (pdf)

Kliknij tutaj, aby pobrać ankietę (doc)

Technologia na oczyszczalni ścieków Radocha II

 

Ilość ścieków jakie może oczyszczać oczyszczalnia Radocha II zgodnie z obowiązującym pozwoleniem wodnoprawnym:

       - średnia ilość ścieków Qśrd = 65 000 m3/d.

       - maksymalna ilość ścieków Qmaxh = 6 229 m3/h

 

Ścieki dopływają do komory wlotowej na terenie oczyszczalni ścieków „Radocha II” czterema kolektorami: trzema o średnicy Ø 1500 mm (kolektorem brynnicznym, prawobrzeżnym i lewobrzeżnym) oraz kolektorem przyłączeniowym Bobrek o średnicy Ø 1200 mm. Następnie przykrytym korytem ścieki surowe dopływające do oczyszczalni wraz ze ściekami pochodzącymi z dwustanowiskowej stacji zlewnej (umożliwiającej odbiór ścieków dowożonych od mieszkańców pozbawionych kanalizacji) kierowane są do budynku krat.

BudynekAdministracyjnoSocjalnypoW budynku krat zabudowano 3 kraty schodkowe o prześwicie 3 mm oraz 2 kraty hakowo -taśmowe o prześwicie 6 mm. Oddzielane na kratach skratki są przemywane, odwadniane przez praso-płuczki skratek oraz transportowane przez przenośniki ślimakowe do worków foliowych na końcu każdej linii. Worki z powstałymi skratkami składowane są w kontenerach. Przy budynku krat zabudowano dodatkowo dwa biofiltry, które służą do oczyszczania powietrza odciągowego spod przekryć: koryta doprowadzającego ścieki surowe do budynku krat, kanału odprowadzającego ścieki z budynku krat do pompowni głównej, z krat zabudowanych w budynku krat i zbiorników czerpalnych pompowni głównej.  

Ścieki z budynku krat dopływają do obiektu Pompowni głównej - I°, a następnie mogą być tłoczone do ośmiu wyniesionych koryt piaskowników. Zatrzymany w piaskownikach piasek zgarniany jest do lejów osadowych i kierowany do dwóch separatorów, a następnie do płuczki piasku - celem dodatkowego wypłukania z niego substancji organicznych. Piasek z płuczki wybierany jest za pomocą przenośnika ślimakowego.

Po części mechanicznej - pozbawione skratek i piasku - ścieki przepływają poprzez koryta pomiarowe ze zwężkami Venturiego i przepływomierzami ultradźwiękowymi. Ścieki z piaskowników płyną dalej otwartym korytem (na którym zlokalizowany jest układ do automatycznego poboru prób) do komory rozdzielczej zlokalizowanej przed dwoma osadnikami wstępnymi. Z komory rozdzielczej ścieki kierowane są do jednego lub obu osadników wstępnych, w których następuje oddzielenie od ścieków zawiesiny łatwo opadającej odprowadzanej z nich w postaci osadu wstępnego. W komorze rozdzielczej istnieje również możliwość skierowanie części lub całości ścieków z pominięciem osadników wstępnych, wprost do komór beztlenowych.

Po osadnikach wstępnych ścieki zostają poddane oczyszczaniu biologicznemu w dwóch równoległych radialnych komorach beztlenowych (defosfatacji), do których doprowadzany jest również osad recyrkulowany.

 

Stacja dmuchaw nr 1Z komór beztlenowych mieszanina ścieków i osadu czynnego dopływa do pompowni II°, skąd może być tłoczona do ośmiu równoległych reaktorów biologicznych osadu czynnego. Każdy z nich składa się z trzech stref: anoksycznej (beztlenowej)j, gdzie zachodzą procesy denitryfikacji, strefy przemiennego działania, która w zależności od potrzeb może pracować jako strefa nitryfikacji lub denitryfikacji oraz strefy tlenowej (strefa nitryfikacji). Natlenianie ścieków w reaktorach biologicznych realizowane jest poprzez zabudowane na dnie ruszty napowietrzające z dyskami membranowymi. Dodatkowo w celu utrzymania osadu czynnego w zawieszeniu, w reaktorach zabudowane są mieszadła wolnoobrotowe. Ruszty napowietrzające zasilane są sprężonym powietrzem przesyłanym z dwóch stacji dmuchaw, zlokalizowanych w bezpośrednim sąsiedztwie reaktorów. Znitryfikowane ścieki z komory tlenowej są recyrkulowane do komory anoksycznej – recyrkulacja wewnętrzna. Dodatkowo istnieje możliwość zawrócenia osadu recyrkulacją zewnętrzną z osadników wtórnych na początek reaktorów biologicznych. W celu zwiększenia efektu usuwania fosforu, istnieje możliwość strącania fosforanów związkami żelaza dozowanymi do ścieków odpływających z reaktorów biologicznych. Służą do tego dwie stacje chemikaliów.

 

osadnikiKońcowe oczyszczanie, tj. oddzielenie zawiesin osadu czynnego i klarowanie ścieków prowadzone może być w ośmiu radialnych osadnikach wtórnych, skąd oczyszczone ścieki kierowane są otwartym korytem (na którym zlokalizowany jest układ do automatycznego poboru prób) do odbiornika – rzeki Przemszy.

W trakcie prowadzenia procesów oczyszczania ścieków powstają osady, odpowiednio w osadnikach wstępnych – osad wstępny (surowy) oraz na osadnikach wtórnych – osad nadmierny.

Osad surowy z osadników wstępnych odprowadzany jest do zagęszczaczy grawitacyjnych (posiadających hermetyczne przekrycia oraz odciągi odorów do biofiltra), i stąd do pompowni osadów, natomiast wody nadosadowe z procesu zagęszczania odpompowywane są przez pompownię wód nadosadowych do ciągu biologicznego oczyszczalni.

Osad nadmierny może być poddawany procesowi zagęszczania na trzech zagęszczaczach mechanicznych - taśmowych, zlokalizowanych odpowiednio w maszynowni nr 1 i nr 2.

 prasy poZagęszczone osady (wstępny i nadmierny) mogą być pompowane do czterech ogrzewanych wydzielonych zamkniętych komór fermentacyjnych – WKFz-I0, gdzie podlegają procesowi fermentacji mezofilowej w temperaturze 38-40°C. Z WKFz-I0 osady przefermentowane odprowadzane są grawitacyjnie do nieogrzewanych otwartych komór – WKFo-II0. Z otwartych komór – WKFo-II0 osad podawany jest do stacji odwadniania osadu, w której zabudowano trzy prasy filtracyjno-taśmowe, po odwodnieniu osad dodatkowo jest dosuszany na poletkach osadowych.

  

 

 Agregaty kogeneracyjneBiogaz ujmoanwy na komorach fermentacyjnych WKFz-I0 jest odwodniany (poprzez zabudowane na sieci biogazu odwadniacze) i podczyszczany w odsiarczalni, a następnie magazynowany w zbiorniku biogazu. Biogaz może być wykorzystywany do produkcji energii cieplnej poprzez spalanie w dwóch kotłach lub do produkcji energii cieplnej i elektrycznej w skojarzeniu – poprzez spalanie w dwóch agregatach kogeneracyjnych. Wytworzone ciepło wykorzystywane jest do podgrzewania osadu w wymiennikach ciepła, służących do utrzymania odpowiedniej temperatury procesu fermentacji w WKFz I0. Urządzenia do ogrzewania i mieszania zawartości WKFz-I0 zlokalizowano w dwóch maszynowniach. Ewentualna nadwyżka produkowanego biogazu spalana jest w pochodni biogazu.

Ponadto przy kanale wylotowym ścieków oczyszczonych zabudowana jest pompownia wody technologicznej wykorzystująca ścieki oczyszczone do zasilania urządzeń (prasy filtracyjno-taśmowe, zagęszczacze mechaniczne osadu, płuczka piasku) w wodę technologiczną.

Wszystkie odcieki powstające w trakcie procesów jednostkowych oczyszczania ścieków oraz przeróbki osadów m.in. z procesów zagęszczania mechanicznego osadu oraz odwadniania osadu jak również części pływające z osadników wtórnych i ścieki sanitarne z obiektów oczyszczalni kierowane są do pompowni ogólnospławnej, poprzez którą zawracane są na początek układu technologicznego do piaskowników, lub w przypadku obfitych opadów deszczu przed osadniki wstępne. Dodatkowo w pompowni ogólnospławnej zabudowane są dwie kraty w celu dodatkowego usunięcia zanieczyszczeń: jedna krata hakowo - taśmowo o prześwicie 6 mm oraz druga krata awaryjna o prześwicie 20 mm.

 

dysp

Oczyszczalnia ścieków Radocha II posiada system wizualizacji tzw. SCADA oparty na oprogramowaniu InTouch. Aplikacja wizualizacyjna InTouch została stworzona w celu umożliwienia obsłudze oczyszczalni zdalnego sterowania, przejrzystego monitorowania oraz szybkiego reagowania na ewentualne sytuacje alarmowe oraz stany awaryjne. W skład wizualizacji wchodzą dwa stanowiska operatorskie. Pierwsze, służące tylko do wizualizacji składające się z sześciu wielkoformatowych monitorów oraz drugie „robocze” przeznaczone do bezpośredniego sterowania urządzeniami na obiekcie. System realizuje również efektywną archiwizację danych, raportowanie oraz  sporządzanie graficznych trendów.

 

 

 Efekt pracy oczyszczalni ścieków Radocha II

    

Oczyszczalnia ścieków Radocha II spełnia wymagania otrzymanego pozwolenia wodno-prawnego Decyzja Nr 2415/OS/2008 (OS.WS.76370/101.2/08 OS.WS.KW-00385/08) z dnia 02.09.2008r. + uzupełnienie Decyzja Nr 2592/OS/2008 (OS.WS.76370/101.3/08 OS.WS.KW-00426/08) z dnia 26.09.2008 r.

tabela Radocha 2017

 

Oczyszczalnia Zagórze - Informacje ogólne

Oczyszczalnia ścieków "Zagórze" zlokalizowana jest w północnej części miasta Sosnowca w dzielnicy Zagórze, w rejonie ulicy Czereśniowej. Oczyszczalnia "Zagórze" jest oczyszczalnią mechaniczno - biologiczną z podwyższonym usuwaniem związków biogennych, projektowane obciążenie oczyszczalni: RLM = 17 000, natomiast projektowa przepustowość hydrauliczna 1 800 m3/d. Bezpośrednim odbiornikiem ścieków z oczyszczalni Zagórze jest Rów Mortimerowski, który uchodzi do potoku Bobrek w km 8+600, będącego dopływem Przemszy (zlewnia Wisły).

Oczyszczalnia ścieków w Sosnowcu - Zagórzu została wybudowana w latach 1988-1992, dla potrzeb oczyszczania ścieków pochodzących głównie z dzielnicy Zagórze i jest eksploatowana przez Sosnowiecie Wodociągi Spółka Akcyjna.

 

W ramach I ETAP MODERNIZACJI w roku 2003 zrealizowano następujące zadania polegające na przystosowaniu oczyszczalni ścieków Zagórze, do usuwania związków biogennych:

  • zmiana funkcji osadników wstępnych na reaktory denitryfikacji,
  • wymiana systemu powierzchniowego napowietrzania aeratorami na napowietrzanie wgłębne drobnopęcherzykowe realizowane za pomocą dysków membranowych,
  • zabudowa stacji dmuchaw wraz z wyposażeniem jej w 5 dmuchaw rotacyjnych typu Roots’a,
  • zabudowa stacji chemikaliów w celu symultanicznego strącania fosforu w reaktorach biologicznych,

oraz dodatkowo dla poprawy procesów mechanicznego oczyszczania ścieków i separacji dopływających zanieczyszczeń zabudowano:

  • sito z płuczką do usuwania skratek,
  • separator i płuczkę piasku.

 

W ramach II ETAP MODERNIZACJI w 2012 – 2013 zrealizowano następujące zadania: Zadania wykonane ze środków własnych RPWiK Sosnowiec S.A. w ramach II ETAP MODERNIZACJI na przełomie roku 2012/2013. Inwestycja pn.: „Przebudowa oczyszczalni ścieków Zagórze wSosnowcu – etap II” realizowana była przez firmę INSTAL Kraków S.A.

Zakres prowadzonych prac obejmował głównie dostosowanie oczyszczalni do zwiększonego ładunku zanieczyszczeń poprzez zmianę aktualnego układu technologicznego poprzez:

  • wydzielenie w kubaturze istniejących komór denitryfikacji dodatkowych komór defosfatacji wraz z wyposażeniem w nowe urządzenia technologiczne,
  • wydzielenie w kubaturze istniejących komór napowietrzania dodatkowej strefy naprzemiennej wyposażonej w mieszadła średnioobrotowe,
  • zabudowę w reaktorach biologicznych nowego systemu napowietrzania drobnopęcherzykowego oraz nowych pomp recyrkulacji wraz z systemem rurociągów recyrkulacji wewnętrznej,
  • zabudowę nowej dmuchawy w stacji dmuchaw,
  • zabudowę w osadniku wtórnym nowego zgarniacza osadu wraz z systemem odprowadzania części pływających

 

Jednocześnie w komorach denitryfikacji/defosfatacji, reaktorach biologicznych i osadniku wtórnym, równolegle ze zmianami technologicznymi przeprowadzono szereg robót budowlano – konstrukcyjnych m.in.: odnowiono i zabezpieczono powierzchnie betonowe zbiorników, odnowiono bieżnie, wymieniono skorodowane koryta odpływowe na nowe ze stali nierdzewnej, wymieniono konstrukcję pomostów i obarierowanie. Ponadto w trakcie realizacji inwestycji powstały nowe obiekty tj.:

  • pompownia części pływających,
  • pompownia wody technologicznej,
  • stacja odwadniania osadu.

 

Oczyszczalnię wyposażono również w nowe układy zasilania (szafy sterownicze), sterowania i automatyki (system sterowania typu SCADA, sprzęt AKPiA – sondy redox i sondę gęstości, automatyczne stacje poboru prób na wlocie i wylocie).

 

III ETAP MODERNIZACJI

W 2016 roku opracowana została dokumentacja projektowa na Przebudowę oczyszczalni ścieków Zagórze – etap III (wraz z uzyskaniem prawomocnej decyzji administracyjnej o pozwoleniu na budowę), w oparciu o którą w roku 2017 zaplanowano jej realizację. Zakres inwestycji pn.: „Przebudowa oczyszczalni ścieków Zagórze w Sosnowcu – etap III” obejmuje zabudowę nowej kraty na korycie dopływowym nr 2 wraz nowym przenośnikiem ślimakowym oraz prasopłuczką skratek. Powyższe pozwoli całkowicie zabezpieczyć oczyszczalnię przed przedostawaniem się dużych zanieczyszczeń do ciągu mechanicznego i biologicznego. Taka sytuacja może mieć miejsce w przypadku dużych napływów ponieważ obecnie na korycie dopływowym nr 2 zabudowana jest krata ręczna. Planowane w ramach niniejszego zadania zmiany technologiczne w układzie pracy piaskowników mają za zadanie usprawnienie pracy piaskownika oraz węzła separacji piasku (obecnie w system pompowego odprowadzania piasku wyposażone jest tylko koryto nr 1 piaskownika) w okresach kiedy do oczyszczalni dopływają ścieki zawierające duże ilości zawiesin mineralnych (piasku) tj.: w przypadku okresu roztopów, intensywnych opadów deszczu lub okresowego odrywania się frakcji zalegającego piasku w kanalizacji m.in. z uwagi na ogólnospławny charakter systemu kanalizacji, przeważający w zlewni oczyszczalni ścieków Zagórze. W ramach prac modernizacyjnych oprócz zabudowy systemu pompowego, przyjęto również wymianę pozostałych – wyeksploatowanych elementów wyposażenia technologicznego tj.: zastawek w korytach piaskownika wraz z pomostami i barierkami.

Ponadto inwestycja obejmuje również swym zakresem przebudowę komory rozdziału, co ma na celu uzyskanie równego rozdziału ścieków na dwa istniejące ciągi technologiczne A i B, a co za tym idzie równomiernego obciążenia reaktorów biologicznych poprzez zapewnienie możliwość sterowania i kontroli ilości ścieków oraz osadu z recyrkulacji zewnętrznej wprowadzanych do danego ciągu technologicznego.

POSIADAMY I UCZESTNICZYMY W:

2014goldpl_h.png.jpgDYPLOM.jpgGazele_2012_RGB.pngfairplay.jpgfirma_roku.pngilac.pnglogo_iss-ewatus_rgb.jpgpca.png